Հայաստանի բնական հուշարձանները

110233744

Տնջրի չինար. ՀՀ բնության հուշարձաններ Տնջրին 2033 տարեկան հսկա չինարի ծառ է Արցախի Վարանդա գավառի Սխտորաշեն գյուղի հանդամասում։ Խորհրդային Միության շրջանում այս ծառին անձնագիր է շնորհվել՝ որպես ԽՍՀՄ տարածքում գտնվող ամենատարեց և ամենաբարձր ծառի։ Չինարին ունի 44մ² մակերեսով փչակ, որտեղ կարող է տեղավորվել հարյուրից ավելի մարդ։ Հսկա ծառի սաղարթի ստվերը կազմում է ավելի քան 1400 մ²։ Տնջրու բնի շրջագիծը հիմքում 27մ է, իսկ բարձությունը 54 մետրից ավելի, մոտ 18 հարկանի շենքի բարձրությամբ։ Սխտորաշենի չինարին իր արտասովոր չափերով գերազանցում է Էգեյան ծովի Կոս կղզու ծառերին։ Ինչպես նաև Աշխաբադի մոտ գտնվող Փիրուզե կիրճի ծառերին։ Արցախցիների համար Տնջրին դարձել է ուխտատեղի։ Ծառի տակից բխում է հորդառատ ու սառնորակ մի աղբյուր, որը դարեր շարունակ սնել է հսկա չինարուն, ինչպես նաև հագեցրել հունձ ու կալ անող շինականի ծարավը, ջրաղացի քարը շարժել։ Читать далее

Ղափամայի պատմությունը

hqdefault

Յուրաքանչյուր ժողովուրդ առանձնահատուկ է ոչ միայն իր պատմությամբ ու մշակույթով, այլև իր խոհանոցով: Հայկական խոհանոցի առանձնահատկությունների մասին կխոսենք մի ուրիշ առիթով, այժմ բացահայտենք նրա ճաշատեսակներից մեկի՝ ղափամայի պատմությունը: Читать далее

Հայկական գորգագործություն պատմությունից

hqdefault

Գորգագործությունը շատ հին պատմություն ունի: Նրանով զբաղվել են դեռևս մ.թ.ա 3 – րդից 2 – րդ հազարամյակներում: Գիտական պարզաբանում կա, որ գորգագործությամբ զբաղվել են բոլոր խաշնարած ժողովուրդները, ովքեր ապրել են խիստ ցուրտ ձմռան և շատ շոգ ամռան պայմաններում: Դրանք հիմնականում Առաջավոր, Միջին և Կենտրոնական Ասիայում, ապրող ժողովուրդներն են, այդ թվում նաև հայերը: Գորգը բազմագույն զարդանախշերով, խավածածկ կամ առանց խավի քառանկյուն գեղարվեստական գործվածք է։ Читать далее

   Հյուսիսային Հայաստանի գանձերը

              

Այստեղ մենք կխոսենք Լոռու մարզի զարմանահրաշ հուշարձանների մասին, որոնք դուրս են մնացել ոչ միայն զբոսաշրջիկների, այլև շատ հայաստանաբնակների տեսադաշտից:

Գաղտնիք չէ, որ Լոռու մարզը Հայաստանի ամենագեղատեսիլ վայրերից է: Ճանապարհը մարզկենտրոն Վանաձորից Դեբեդ գետի երկար ու խորունկ կիրճով ձգվում է դեպի վրացական սահման: Այստեղ են գտնվում Հաղպատի ու Սանահինի վանքերը, Աղթալայի վանքն ու բերդը, որոնք զբոսաշրջիկների ու տեղական ուխտավորների իմացած ու սիրված վայրերն են և նրանց նկատմամբ երբեք ուշադրության պակաս չի եղել: Մինչդեռ Լոռում կան ավելի պակաս հայտնի, բայց ոչ ավելի պակաս տեսարժան բազմաթիվ վայրեր, որոնք ունեն նաև նշանակալի մշակութային, ճարտարապետական ու պատմական նշանակություն: Էլ չեմ խոսում այն գեղատեսիլ պատկերների մասին, որ Ձեր հայացքին կհառնեն, եթե հասնեք այնտեղ: Իսկ դրանց հասնելն իսկի էլ բարդ չէ, ուղղակի պիտի իմանաք նրանց գոյության մասին և գտնվելու վայրը՝ ինչում կօգնեմ ես այս հոդվածով:

20131211172804354

Երբ շարժվում ենք Դեբեդ գետի հոսանքով դեպի Վրաստան, գետի ու ճանապարհի ձախ կողմում, Օձուն գյուղի ոլորանից մի քանի կիլոմետրի վրա, ժայռի տակ կարծես թաքնվել է մի փոքրիկ վանք: Քանի որ այն կառուցված է իրեն շրջապատող ժայռերի քարերից, դժվար է անմիջապես նկատել այն: Դա Հոռոմայրի վանքն է: VII դարի կառույց է: Վանքի դժվարամատչելի տեղանքը խոսում է կառուցողների բարձր վարպետության ու համարձակության մասին: Читать далее

  Ճախարակ

                            Թել մանելու ու ոլորելու առաջին գործիքը եղել է իլիկը: Այն երկար, կոնաձև  փայտե գործիք է, որի գլխամասում երկաթե կեռիկ կա թելի համար: Գիտնականների մի մասը գտնում է, որ իլիկի հայրենիքը Հնդկաստանն է, մի մասն էլ հակված է իլիկի ու ճախարակի հայրենիքը համարել Միջագետքը և Եգիպտոսը:

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Մի բան պարզ է, որ այս գործիքները գոյություն ունեին դեռևս տաս հազար տարի առաջ: Հետագայում կատարելագործելով մանելու և ոլորելու գարծընթացը, հայտնաբերվեց ճախարակը: Ճախարակ թել մանելու գործիք է։ Բաղկացած է թեք ոտքերով պատվանդանի վրա ամրացված առանցքակալից, դրա միջով անցնող և երկու կողմերում միակտոր փայտից կամ միմյանց վրա խաչաձև դրված ութաձև բարակ տախտակներով թևերից ու թելը փաթաթող իլիկից։ Թևերը միմյանց միանում են վերին և ստորին եզրերի ատամների արանքով անցկացված բրդե թելերով և կազմում անվի հակառակ երեսը։ Читать далее

Երևան –  Հռիփսիմե եկեղեցի – Էջմիածնի Մայր տաճար – Մեծամոր Հայրենագիտական ճամփորդության երթուղու նկարագրություն

Երթուղին սկսվում է «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի Մայր դպրոցից, որ գտնվում է Բաբաջանյան փողոցի վրա:

23080541

Փողոցը կոչվել է հայ մեծ երգահան և դաշնակահար Առնո Բաբաջանյանի (1921 – 1983) անունով: Նա հիմնականում ապրել և ստեղծագործել է Մոսկվայում, համագործակցել ռուս բանաստեղծների ու երաժիշտների հետ: «Առաջին սիրո երգը» և «Երևան»- ը համարվում են որպես հիմն հարազատ քաղաքի։ Խորհրդային լավագույն ֆիլմերից շատերում հնչում են նրա հեղինակած կատարումները՝   «Առաջին սիրո երգը»«Երջանկության մեխանիկան»«Հարսնացուն հյուսիսից» և այլն։ Նա գրել է տարբեր ստեղծագործություններ՝ «Էլեգիա», «Նոկտյուրն» և այլն։ Читать далее